روح زندگی

شرايط فهم و استفاده از قر‌آن مجيد

قرآن كتاب الهي، نسخه سعادت و خوشبختي، منشور جاويدان موفقيت و رستگاري، داروي شفابخش قلوب و نفوس، گنجينه راهنمايي و هدايت براي بشريت و بهترين وسيله حصول تقوا و پاكي است: ((ذالك الكتاب لاريب فيه هدي للمتقين))، ((اين كتاب هيچ ترديدي در آن نيست، هدايت براي جويندگان تقواست.))

قرآن پند جاويداني پروردگار عالم، قانون حيات‌بخش الهي و مژده جان‌افزا براي اهل ايمان و شميم زندگي براي مرده‌دلان است: ((ان هذا القرآن يهدي للتي هي اقوم و يبشر المومنين الذين يعملون الصالحات ان لهم اجرا كبيرا))، ((بدون شك اين قرآن به راستترين راه راهنمايي مي‌كند و مومناني را كه كار نيك انجام مي‌دهند به اجر بزرگ مژده مي‌دهد.))

اما چگونه از اين كتاب استفاده شود، و چه زماني اين كتاب وسيله نجات و سعادت ابدي قرار مي‌گيرد.

در اين خصوص بايد ديد كه خود قرآن چه مي‌گويد، و چه راهكاري را نشان مي‌دهد تا در پرتو آن بهتر و زودتر بتوان از اين گنج عظيم‌الشان بهره برد.

مطلب ذيل كه ترجمه و اقتباسي از نوشته‌هاي دانشمند بزرگ علامه سيد ابوالحسن ندوي (رحمه الله) مي‌باشد در همين موضوع پرتو مي‌اندازد و راه را براي پويندگان راه حقيقت روشن مي سازد. براستي كه با اختيار كردن صفات زير مي‌توان در خود تحولي جديد ايجاد كرد و در جهاني نوين قدم گذاشت، جهاني كه هرگز كهنگي و فرسودگي ندارد و طراوت و تازگي آن ابدي و سرمدي است:

چون شود كهنه جهان اندر برش مي‌دهد قرآن جهاني ديگرش

ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط عبدالله در یکشنبه 30 مهر1385 و ساعت 10:48

آیات اصلی-آیات فرعی

آيات اصلي- آيات فرعي

می دانیم که آیات قرآن به دو دسته مکی و مدنی تقسیم می شوند. هنگامی که حضرت محمد (ص) به پیامبری مبعوث شد، جامعه عربستان و به طور کلی دنیای آنروز در جهل و عقب ماندگی فکری و اخلاقی قرار داشت. چند قرن بود که بشریت از آنچه که باید باشد، کاملاً دور افتاده بود. در این شرایط پیامبر به عنوان کسی که نه تنها قرار است پیامبر شبه جزیره عربستان بلکه الگوی کل جهان باشد، چگونه و از کجا باید شروع کند؟ خداوند بوسیله قرآن راه حل این مشکل را به پیامبر نشان می دهد.

ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط عبدالله در چهارشنبه 26 مهر1385 و ساعت 16:41

شرح صدر

فمن يرد الله ان يهديه يشرح صدره للاسلام و من يرد ان يضله يجعل صدره ضيقا حرجا كانما يصعد في السماء كذالك يجعل الله الرجس علي الذين لايومنون(125) و هذا صراط ربك مستقيما قد فصلنا الايت لقوم يذكرون(126) لهم دارالسلام عند ربهم و هو وليهم بما كانوا يعملون(127) انعام

(125)آن كس را كه خدا بخواهد هدايت كند، سينه‌اش را (با پرتو نور ايمان باز و) گشاده براي (پذيرش) اسلام مي‌سازد، و آن كس را كه خدا بخواهد گمراه و سرگشته كند، سينه‌اش را به گونه‌اي تنگ مي‌سازد كه گويي به سوي آسمان صعود مي‌كند (و به سبب رقيق شدن هوا و كمبود اكسيژن، تنفس كردن هر لحظه مشكل و مشكلتر مي‌شود. كافر لجوج نيز با پيروي از تقاليد پوسيده، هر دم بيش از پيش از هدايت آسماني دورتر و كينه‌اش نسبت به حق و حقيقت بيشتر و پذيرش اسلام براي وي دشوارتر مي‌شود). بدين منوال خداوند عذاب را بهره كساني مي‌سازد كه ايمان نمي‌آورند.

(126)اين (مطلب كه مددهاي الهي شامل حال حق‌‌‌جويان مي‌گردد و عذاب الهي به سراغ دشمنان حق مي‌رود، سنت ثابت خدا است و بخشي از راستاي) راه مستقيم پروردگار تو است. ما آيات (قرآني و نشانه‌هاي جهاني و دلايل عقلاني) را براي كساني تشريح و توضيح داده‌ايم كه (دلي پذيرا و گوشي شنوا دارند و) پند گيرند و اندرز مي‌پذيرند.

(127)براي آنان (كه پندپذير و بيدارند) دارالسلام است كه (بهشت يزدان است و زدوده از آفات و بلايا بوده و غم و اندوه به ساحت آن راه ندارد و) از سوي پروردگارشان بديشان تعلق مي‌گيرد، و خداوند به سبب كاري كه (در دنيا) انجام مي‌داده‌اند، سرپرست و ياور آنان است.

" نشان اين شرح آنست كه بنده را به سه نور به سه وقت در دل افكند: نور عقل در بدايت، نور علم در وساطت، و نور عرفان در نهايت. آنگاه با همه اين نورها مشكلهاي او گشوده شود و غيبها بعضي ديدن گيرد. كه مصطفي فرمود: بپرهيزيد از فراست مؤمن چه او به نور خدا نظر مي‌كند، بدين گونه كه به نور بدايت، عيب خود بداند، و به نور وساطت زيان خود بشناسد، و به نور نهايت نايافته خود دريابد. به بيان ديگر، به نور بدايت از شرك برهد، و به نور وساطت به خلاف نفس برسد، و به نور نهايت از خود برهد.

بيزار شو از خود كه زيان تو توئي كم گو ز ستاره كه آسمان تو توئي

راه راست، بپاداشتن بندگي است با تحقيق در شناسائي حق، و راه شريعت است بسوي حقيقت، گروهي كه بظاهر پيوسته و از حقيقت گسسته هرگز به بمنزل حقيقت نرسند، و گروهي كه ازشريعت دست بداشته و آنچه را كه نيست حقيقت پنداشته هرگز بمنزل حقيقت نرسند، چون كه شريعت خالي از حقيقت، حرمان است و حقيقت خالي از شريعت خذلان! زيرا شريعت بيان است، و حقيقت عيان و مصطفي هم صاحب عيان است و هم صاحب بيان، و تا شريعت و حقيقت در بنده جمع نشود دارسلام ويرا جاي و منزل نشود، خداوند فرموده: آنان در دارسلام نزد خدا هستند و بهرحال كه باشند و بهر صفت كه روند، سلام قرين حال ايشان و رفيق روزگارشان است، به اول كه درشوند نداي: بسلامتي درآئيد، مي‌شنوند. و چون آرام گيرند، فرشتگان گويند: سلام بر شما كه صبر پيشه خود كرديد، پس از آن هر سخن شنوند، بر سر آن سلام و تحيت شنوند، و ازاين عزيزتر كه پيوسته سلام حق به ايشان مي‌رسد و دل و جان انان به آن مي‌نازد.

گويند: دارسلام فردا از آن كس است كه در دنيا زبان او از غيبت سالم مانده، و دل او از غفلت بازمانده و اعضاي او از لغزش دور مانده، و عقيده او از بدعت بر كنار مانده، و معامله او از حرام و شبهت بر كنار بوده و كارهاي او از ريا و ظاهرسازي تهي باشد، و در آن حال است كه خلعت و هو وليهم در شان ايشان است و هر كس خداوند دوست و ولي او باشد هر جا باشد و هر سرا كه جاي گزيند، پاك و خوش و شادي‌بخش و دل آرام باشد."*

اميد است خداوند به بركت شبهاي قدر سينه ما را براي پذيرش حق و حقيقت گشاده گرداند و ما را مشمول رحمات اين شبهاي پر بركت قرار دهد. انشاءالله

التماس دعا

*از كتاب تفسير ادبي عرفاني كشف الاسرار اثر: خواجه عبدالله انصاري

|+| نوشته شده توسط عبدالله در جمعه 21 مهر1385 و ساعت 21:10

بازگشت

"قل ياعبادي الذين اسرفوا علي انفسهم لاتقنطوا من رحمه الله ان الله يغفر الذنوب جميعا انه هوالغفور الرحيم(53) وانيبوا الي ربكم و اسلموا له من قبل ان ياتيكم العذاب ثم لاتنصرون(54) واتبعوا احسن ما انزل اليكم من ربكم من قبل ان ياتيكم العذاب بغته و انتم لاتشعرون(55)" زمر

(53)(از قول خدا به مردمان) بگو: اي بندگانم! اي آنان كه در معاصي زياده‌روي هم كرده‌ايد! از لطف و مرحمت خدا مايوس و نااميد نگرديد. قطعا خداوند همه گناهان را مي‌آمرزد. چرا كه او بسيار آمرزگار و بس مهربان است. (54)و به سوي پروردگار خود برگرديد(و با ترك سيئات و انجام حسنات به سوي آفريدگارتان تغيير مسير دهيد) و تسليم او شويد(و خاضعانه و خاشعانه از اوامرش فرمانبرداري كنيد) پيش از اين‌‌كه عذاب(خانه برانداز و ريشه‌ كننده دنيوي و سخت و دردناك و سرمدي اخروي) ناگهان به سوي شما تاخت آرد و ديگر كمك و ياري نشويد(و كسي نتواند شما را از عذاب خدا برهاند). (55)و از زيباترين و بهترين چيزي كه از سوي پروردگارتان براي شما فرو فرستاده شده است(كه قرآن است) پيروي كنيد پيش از اين‌كه عذاب(دنيوي يا اخروي) ناگهان به‌سوي شما تاخت آرد. در حالي كه شما بي‌خبر باشيد.

ماه مبارك رمضان كه درهاي رحمت خداوند بر روي بندگان گشوده است، فرصت مناسبي براي بازگشت و توبه مي باشد و فرصتي است تا با تسليم شدن در برابر امر حق و بهره گرفتن از آيات قرآن كريم زنگار را از دلهايمان پاك كنييم، خود اصلاح شويم و در جهت اصلاح ديگران تلاش كنيم. اميد است كه مشمول رحمت خداوندي قرار بگيريم.انشاءالله

التماس دعا

|+| نوشته شده توسط عبدالله در جمعه 14 مهر1385 و ساعت 6:7

رمضان ماه نزول قرآن

"شهر رمضان الذي انزل فيه القرآن هدي للناس و بينات من الهدي و الفرقان..."

بقره 185

(آن چند روز معين و اندك) ماه رمضان است كه قرآن در آن فرو فرستاده شده است (و آغاز به نزول نموده است و در مدت 23 سال تدريجا به دست مردم رسيده است) تا مردم را راهنمايي كند و نشانه‌ها و آيات روشني از ارشاد (به حق و حقيقت) باشد و (ميان حق و باطل در همه ادوار) جدايي افكند.

اين آيه به حكمت واجب شدن روزه در ماه رمضان اشاره مي‌نمايد. زيرا ماه رمضان ماهي است كه بزرگترين نعمت خداوند يعني نزول قرآن و هدايت بر رسول خدا صلي الله عليه وآله و سلم در آن ماه بوده و عبادت و شكر او در آن ضرورت بيشتري دارد و ترديدي در اين مورد وجود ندارد كه قرآن در جهت طهارت قلوب و رشد بخشيدن به روح انسانها برترين هدايت و رهنمود را داراست، و ضرورت ايجاب مي‌نمايد كه شكر و سپاسگزاري با نعمت متناسب باشد و عبادت روزه نيز همچون اصل نعمت موجب طهارت قلب و رشد روح گردد.

التماس دعا

|+| نوشته شده توسط عبدالله در جمعه 7 مهر1385 و ساعت 11:24