|
نجواي عاشقي
نجواي عاشقي بار خدايا! من از دنيا و آنچه در آن است بركنده و با همه وجودم به تو روي آوردهام و از كسي كه به احسان تو نيازمند است دل بركندهام و دانستم كه در خواست حاجتمند ديگر از سبكي انديشه و گمراهي خود اوست. اي خداي من، بسيار كسان را ديدهام كه از غير تو عزت و بزرگي ميطلبيدند و خوار شدند و از غير تو، ثروت و دارايي خواستند و بيچيز گرديدند. و مقام و منزلت را از همانندهاي خود، جستند و پست گرديدند. بنابراين آگاهي بر اثر ديدن امثال اينان، موجب هوشياري و عبرت شخص دورانديش ميشود و مايهي موفقيت او ميگردد و اين امر او را به راه راست و شايسته، رهبري خواهد كرد. پس از اين جهت، اي مولاي من، تنها مرجع درخواستهاي من تويي، نه كسان ديگر و تنها تو، رواكننده حاجات و خواهشهاي من هستي نه مطلوبي ديگر، لذا پيش از آن كه كسي را بخوانم، تو را ميخوانم و بس. و در چشمانداز اميد من، احدي با تو شرك نيست و در دعاي من با تو هيچ كس همراه من نيست. اي خداي من! يكتايي و وحدانيت، در ذات تو است و قدرت بيكران و كمال مطلق و توانايي بيحد، درجه، مقام، منزلت والا، شان و مقام عالي و صفت كامله از آن توست. تو پاك و منزهي و معبودي جز تو نيست. فسبحانك لا اله الا انت. (صحيفه سجاديه)
|+| نوشته شده توسط عبدالله در پنجشنبه 28 دی1385 و ساعت 20:50 حفظ جوارح بهشت را تضمين ميكند
بنام آنكه جان شيفته وصال اوست خداوند متعال ميفرمايد: "ما يلفظ من قول الا لديه رقيبٌ عتيد" (ق: 18)؛ انسان هيچ سخني بر زبان نميراند مگر اينكه فرشتهاي مراقب و آماده براي دريافت و نگارش است. مسئوليت گفتار و كردار آدمي بر عهده جوارح بدنش است، چون آنها ابزار و وسايل انجام عبوديت و بندگي خداي عزّوجل و ترجمان ايماني هستند كه در قلب اسقرار پيدا كرده است. جوارح عبارتند از: زبان، گوش، چشم، دست، پا و شرمگاه كه در واقع ابزار كسب اعمال انسان ميباشند. خداوندميفرمايد: "و هو الذي يتوافاكم بالليل و يعلم ما جرحتم بالنهار" (انعام: 60)؛ خدا است كه در شب شما را ميميراند و در روز برميانگيزاند و او ميداند كه در روز چه ميكنيد. رسول اكرم صلي الله وعليه و آله وسلم فرموده است: "من يضمن لي ما بين لحييه و ما بين رجليه اضمن له الجنه"؛ هر كس براي من آنچه را كه در ميان آروارههايش هست (زبان، چشم و گوش) و آنچه ميان پاهايش هست (شرمگاه) تضمين كند، من بهشت را براي او تضمين خواهم كرد. جوارح مسئولند خداوند ميفرمايد: "و لا تقف ما ليس لك به علم ان سمع و البصر والفؤاد كل اولئك كان عنه مسؤلا ولا تمش في الارض مرحا انك لن تخرق الارض و لن تبلغ الجبال طولا" (اسراء: 37-36)؛ از چيزي دنبالهروي مكن كه از آن ناآگاهي، (چون انسان در برابر كارهايي كه) چشم، گوش، دل و ساير اعضاي بدن انجام ميدهند، مورد پرس و جو قرار ميگيرد. و در زمين متكبرانه و مغرورانه راه مرو، چرا كه تو نميتواني زمين را بشكافي و نميتواني با گردن كشيدن جبارانهات به بلنداي كوهها برسي. اين اعضا و جوارح كه تحت فرمان ما هستند، در حقيقت ملك دايمي ما نيستند، بلكه موقتا در دنيا به ما عاريت داده شدهاند و مالك حقيقي آنها پروردگار ماست، و تصرف در امانت، بدون اجازه مالك اصلا جايز نيست. هر گونه تصرف در امانت و استفاده از آن در جايي كه مالكش راضي نباشد، يقينا حرام، خيانت و ظلم است و فرد امانتدار بايد بداند كه صاحب امانت روزي از او بازخواست خواهد كرد. شهادت اعضا كسي كه در دنيا اعضا و جوارح بدنش را كه مطيع و فرمانبر او هستند، نتواند حفظ و كنترل كند، حتما آنها در روز قيامت عليه او شهادت خواهند داد و در پيشگاه پروردگار به حرف خواهند آمد. خداوند ميفرمايد: "يوم يحشر اعداء الله الي النار فهم يوزعون حتي اذا ما جاءوها شهد عليهم سهعهم و ابصارهم و جلودهم بما كانوا يعملون و قالوا لجلودهم لم شهدتم علينا قالوا انطقنا الله الذي انطق كل شي و هو خلقكم اول مره و اليه ترجعون"؛ روزي كه دشمنان خدا به سوي آتش دوزخ رانده و بر لبه آن گرد آورده ميشوند، گوشها، چشمها، و پوستهايشان بر كارهايي كه در دنيا كردهاند، گواهي ميدهند؛ آنان به پوستهاي خود ميگويند: چرا به زيان ما شهادت داديد؟ پاسخ ميدهند: خداوند ما را به سخن در آورده است، همو كه همه چيز را گويا نموده است، و در آغاز شما را از عدم آفريده است، و دوباره براي حساب و كتاب به سوي او برگردانده ميشويد. خداوند ميفرمايد: "يوم تشهد عليهم السنتهم و ايديهم و ارجلهم بما كانوا يعملون"؛ آن روزي كه عليه آنان زبان، دست و پاي ايشان بر كارهايي كه كردهاند، گواهي ميدهند. از مجله نداي اسلام 27-26 |+| نوشته شده توسط عبدالله در پنجشنبه 21 دی1385 و ساعت 18:43 اهميت و جايگاه زكات در دين اسلام
بسم الله الرحمن الرحيم و الحمد لله رب العالمين "لن تنالو البر حتي تنفقوا مما تحبون" هرگز به نيكي كاملي كه جوياي آنيد و مورد پسند خدا است دست نمييابيد، مگر آنكه از آنچه دوست ميداريد در راه خدا ببخشيد معلوم و مسلم است كه بعد از اقرار به توحيد و نبوت، و اقامه نماز، زكات سومين ركن دين اسلام است. در قرآن مجيد در بيش از هفتاد مورد بحث اقامه نماز و اداي زكات در كنار يكديگر ذكر شده است كه از آن جايگاه و اهميت اين دو ركن مهم و يكي بودن حكمشان روشن ميشود. بر همين اساس وقتي بعد از وفات رسول اكرم صلي الله عليه و سلم عدهاي از كساني كه اسلام را قبول كرده و به توحيد و نبوت اعتراف نموده بودند و نماز هم ميخواندند، ولي از دادن زكات خودداري كردند، خليفه بلافصل آن حضرت، حضرت ابوبكر صديق رضي الله عنه، حكم جهاد عليه آنها را صادر كرد؛ زيرا آنها بين نماز و زكات فرق و تفاوت قائل شدند و از اداي زكات سرباز زدند و اين امر انحراف و ارتداد از دين بود. سه جنبه زكات در زكات سه جنبه از خير و نيكي وجود دارد: 1. همانطوري كه بنده الله در نماز با قيام و ركوع و سجده، بندگي و فروتني و نيازمندي خود را با جسم و جان و زبان در بارگاه الهي اظهار ميدارد تا رحمت و رضايت و قرب او تعالي را حاصل كند، همچنين در زكات با تقديم صدقه مالي، عملا اعتراف ميكند كه آنچه در ملك و اختيار او است از آن وي نيست بلكه عطاي خداوند سبحان است و او براي حصول قرب و رضاي او تعالي آنها را فدا و صدقه ميكند؛ به همين جهت زكات جزو "عبادات" به حساب ميآيد. در اصطلاح خاص دين و شريعت "عبادت" به آن اعمال بندگان گفته ميشود كه هدف و موضوع خاص آنها، اظهار بندگي در بارگاه الله تعالي باشد، تا بوسيله آن رحم و كرم و قرب الهي نصيب عبادتگزار گردد. 2. به وسيله زكات بندگان درمانده و مستمند خداي عزوجل مورد كمك و اعانه قرار ميگيرند و از اين جهت اداي زكات بخش مهمي از مكارم اخلاقي به حساب ميآيد. 3. زكات بيماري روحي مهلك حب مال و بخل را علاج و مداوا ميكند و تاثير زهرآگين آنها را از بين برده و نفس را پاكيزه و تزكيه ميكند؛ چنانكه در قرآن مجيد بيان شده است: "خذ من اموالهم صدقه تطهرهم و تزكيهم بها"(توبه: 134). و در جاي ديگري آمده است: "و سيجنبها الاتقي الذي يوتي ماله يتزكي". و اين ركن دين از اين جهت زكات نام گرفته است كه سبب پاكيزگي جان و مال انسان مؤمن و مسلمان ميشود؛ زكات يعني پاكيزگي. از مجله نداي اسلام شماره 26 |+| نوشته شده توسط عبدالله در پنجشنبه 7 دی1385 و ساعت 21:9 |
This free script provided by |

